او در سال 1355 به يك رصد نجومي پرداخت و كتابي طبي نوشت به نام شرح بر مقادير اﻷٴدويهٴ ابنرشد.
اسحاقبن يعقوب لاتِس
مورخ، مفسر، محدث و پزشك يهودي لانگدوگي. در سال 1372 در ولايت ميان بزيه و مونپليه برآمد. او نوهٴ اسحاقبن يهودا لاتس (چهاردهم ـ1) و شاگرد نسيمبن روبن گروندي بود، كه در حدود 1376 از دنيا رفت؛ ازاينرو، بايد دست كم مدتي را در بارسلون گذرانده باشد.
او در سال 1372 كتابي تاريخي نوشت به نام شهر كتاب1 در دو بخش؛ دروازهٴ صهيون و تاريخ اسحاق. بخش اول در 16 فصل است: 1) تاريخ حديث؛ (2ـ4) كتابشناسي مشنه؛
5) كتابشناسي تُسِفتَه؛ 6،7)
سراجالمنير ابنميمون؛ 8) احكامي كه زنان بايد رعايت كنند؛
9) احكامي كه همه بايد رعايت كنند؛ 10) فرمانهايي كه موسي در سينا دريافت كرد؛ يادداشتهاي تاريخي درباب علماي
مشنه و تلمود. فصلهاي ديگر مربوط است به ابنعزرا، ابنميمون، موسيبن يعقوب كوسي (سيزدهم ـ1) و اسحاقبن يوسف كوربِي (برآمدنش 1277). آن را ميتوان تاريخ ادبيات يهود ناميد و حاوي اطلاعات باارزشي دربارهٴ موٴلفان پرونسي آن قرن است و بقيه بيشتر از نوشتههاي قديميتر اقتباس شده است. بخش دوم، يعني تاريخ اسحاق، تفسير
تورات است.
آثار طبي او عبارت است از: 1) رسالهٴ بدون عنواني دربارهٴ تبها، 2) رسالهٴ كوتاهتري درباب سأهاضمه؛ و شايد 3)
رساله درباب خوردنيها. رسالهٴ تبها حاوي نسخههايي به زبانهاي لاتيني و پرونسي و با خط عبري است، در يازده بخش: 1ـ7) اقسام تبها؛ دموي، صفراوي، بلغمي ، سوداوي، همه گير، مختلط، تب لازم؛ 8) رويدادهاي ملازم با تب، از قبيل عرق كردن؛
9) بيماري شش و دندهها؛ 10) قرحه؛ 11) توصيههاي پيشگيري براي پزشكان.
اسحاقبن طُدرُس
اسحاقبن طُدرُس آوينيوني، پزشك يهودي پرونسي كه در آوينيون زاده شد و در همانجا برآمد.
او در حدود 1373 در آنجا نزد عمانوئيل بُنفيلس تاراسكني رياضيات و نجوم ميخواند؛ همچنين فلسفه را از روي دلالةالحائرين و اخترگويي و طب هم خواند.
در سال 1377 شاهد طاعون در آوينيون بود و رسالهاي را با عنوان چشمهٴ حيات (اشاره به